God bestaat
Button-line
God bestaat

De onvermijdelijkheid van geloof

Iedereen gelooft ergens in. Niemand kan de spanning en zorgen van het leven volhouden zonder geloof in iets dat ten diepste niet kan worden bewezen.

AtheÔsten kunnen niet bewijzen dat er geen God is. PantheÔsten kunnen niet bewijzen dat alle dingen God zijn. Pragmatici kunnen niet bewijzen dat wat voor hen in de toekomst telt datgene is wat nu voordeel oplevert. Ook agnostici kunnen niet bewijzen dat het hoe dan ook onmogelijk is om het te weten.

Geloof is onontkoombaar, zelfs als we er voor kiezen alleen in ons zelf te geloven.

De beperkingen van de wetenschap

De methode van de wetenschap is begrensd tot een bepaald proces waarvan bij herhaling dezelfde uitkomst meetbaar is. De wetenschap kan per definitie niets zeggen over de ultieme oorsprong, zingeving of moraal.

Zulke antwoorden hangen af van de normen en waarden en persoonlijke opvattingen van hen die de wetenschap gebruiken. Daarom kan de wetenschap alle kanten op, zowel goed als kwaad. Het kan worden gebruikt om vaccins te maken en vergif, kerncentrales of kernwapens. Het kan worden gebruikt om het milieu te beschermen of te vervuilen. Het kan worden gebruikt in de discussie voor God of tegen Hem.

Wetenschap op zich biedt geen enkele moreel kompas of waarden als patroon voor ons leven. Het enige wat de wetenschap kan doen is ons te laten zien hoe de wetten van de natuur werken zonder ons ook maar iets te kunnen zeggen over het ontstaan en de oorsprong ervan.

Het probleem van de evolutie

Sommigen hebben aangenomen dat de evolutietheorie als uitleg van het leven God onnodig zou maken.

Er worden enkele problemen over het hoofd gezien. Want zelfs als we ervan uitgaan dat wetenschappers op een dag voldoende 'missing links' hebben opgelost om te kunnen bevestigen dat leven gedurende een zeer groot tijdsbestek is verschenen en zich geleidelijk aan ontwikkeld heeft, zou er volgens de wet van oorzaak en gevolg nog steeds een Schepper nodig zijn. Ten gevolge daarvan menen ook wetenschappers die de evolutie aanhangen dat het universum in al zijn complexe oneindigheid niet 'zomaar' ontstaan is.

Velen ontkomen er niet aan de mogelijkheid of zelfs de aannemelijkheid toe te geven dat een intelligent Ontwerper voor de nodige ingrediŽnten voor het leven heeft gezorgd, en de wetten in werking heeft gezet volgens welke het leven zich zou hebben ontwikkeld.

De stem van het hart

De mens is wel beschreven als ongeneeslijk religieus. In onbewaakte momenten van tegenslag of verrassing, in gebed of in goddeloosheid blijven we verwijzen naar goddelijkheid.

Degenen die zulke gedachten afdoen als slechte gewoonten of sociale tekortkomingen blijven zitten met niet te beantwoorden vragen. Het mysterie van het leven wordt niet verdreven door de ontkenning van het bestaan van God. Pogingen om God uit het beschaafde taalgebruik te weren, elimineert niet het verlangen naar mťťr dan wat dit leven heeft te bieden. (Prediker 3:11)

Waarheid, schoonheid en liefde gaan ons aan het hart. Zelfs in onze boosheid over een God Die pijn en onrecht toelaat verlaten we ons op een moreel bewustzijn om te betogen dat het leven niet is wat het zou moeten zijn. Hoewel er veel volken zijn die de geschreven wet van God niet hebben, doen die van nature toch wat God wil.

Daaruit blijkt dat zij weten wat goed en kwaad is. De wet van God staat in hun hart geschreven. Hun geweten vertelt hun wat zij moeten doen: Of hun gedachten klagen hen aan, ůf hun gedachten spreken hen vrij. (Romeinen 2:14-15)

Zelfs tegen onze wil, worden we aangetrokken door iets wat eerder meer dan minder dan onszelf is.

De achtergrond van Genesis

Al bij het eerste wat je leest, de openingswoorden van de Bijbel lijkt het bestaan van God te worden aangenomen.

Genesis, het eerste Bijbelboek is echter geschreven op een bepaald moment in de geschiedenis. Mozes schreef de woorden: 'In het begin heeft God ...' pas na de uittocht van het joodse volk uit Egypte. Hij schreef het na wonderbaarlijke gebeurtenissen waarvan is gezegd dat miljoenen joden en Egypenaren er getuige van zijn geweest.

Vanaf de Exodus (de uittocht) tot aan de komst van de Messias, heeft de God van de Bijbel Zijn zaak qua tijd en plaats, op actueel waarneembare gebeurtenissen gebouwd.

Een ieder die twijfels had over de gebeurtenissen kon gewoon naar de plek en de mensen daar toe gaan om zodoende zelf de waarheid te controleren.

De staat IsraŽl

IsraŽl wordt vaak gebruikt als een argument tegen God.

Velen hebben moeite in een God te geloven die partij zou kiezen voor een 'uitverkoren volk'. Anderen vinden het zelfs nog moeilijker te geloven in een God die Zijn uitverkoren volk niet zou beschermen tegen de gaskamers en ovens van onder andere Auschwitz en Dachau.

Toch was IsraŽls toekomst vanaf het begin van het Oude Testament vooraf beschreven. Samen met andere profeten heeft Mozes niet alleen de bezetting van het land van IsraŽl voorzegd, maar ook haar ongeŽvenaard lijden en haar verstrooiing over de gehele aarde, haar daarop volgende inkeer en uiteindelijk haar herstel in het laatst der dagen. (Deuteronomium 28-34; Jesaja 2:1-5; EzechiŽl 37-38)

De aanspraken van Christus

Velen die het bestaan van God in twijfel trekken hebben zichzelf gerustgesteld met de gedachte dat als God wilde dat we in Hem zouden geloven, Hij wel aan ze verschijnen zou.

Volgens de Bijbel is dat precies wat God heeft gedaan. In de 7e eeuw voor Christus schreef de profeet Jesaja dat God Zijn volk een teken zou geven. Een maagd zou een zoon baren genaamd ImmanuŽl, God met ons. (Jesaja 7:14; MattheŁs 1:23)

Jesaja zei dat deze Zoon 'Wonderbare Raadgever, Machtige God, Vader der eeuwen, Vorst van de vrede' genoemd zou worden. De profeet zei ook dat dit Kind voor Zijn volk zou sterven, opnieuw zou leven en door God geŽerd zou worden. (Jesaja 53)

In het Nieuwe Testament stelt Jezus zich voor als die Messias. Onder toezicht van een Romeinse gouverneur genaamd Pontius Pilatus, werd Hij gekruisigd op beschuldiging van Zijn bewering de koning van IsraŽl te zijn en gelijk aan God te zijn. (Johannes 5:18)

Het bewijs van de wonderen

De verslagen van de eerste volgelingen van Jezus zijn er eensgezind over dat Hij meer deed dan alleen roepen dat Hij de langverwachtte Messias was.

Deze getuigen zeiden dat Hij hun vertrouwen won ondermeer door zieken te genezen, door op het water te lopen en vervolgens een pijnlijke, onverdiende manier te sterven alvorens op te staan uit de dood. (1 CorinthiŽrs 15:1-8)

Het meest krachtig was hun uitspraak dat vele getuigen Christus hadden gezien en Hem gesproken hadden nadat Zijn graf leeg was aangetroffen en voordat ze Hem duidelijk zichtbaar ten hemel zagen stijgen. Deze getuigen hadden hier niets mee te winnen.

Ze hadden geen uitzicht op materiŽle rijkdom of macht. Velen werden martelaren, tot het eind toe volhoudend dat de langverwachtte Messias van IsraŽl onder hen had geleefd, dat Hij Zich had opgeofferd voor de zonde en dat Hij was opgestaan uit de dood om hen te verzekeren van Zijn bevoegdheid om hen tot God te brengen.

De details in de wereld van de natuur

Sommigen van hen die in God geloven nemen toch Zijn bestaan niet serieus. Ze redeneren dat een God die zo groot is om het heelal te scheppen, te groot zou zijn om belang in ons te stellen.

Jezus echter, bevestigt waar het ontwerp en het detail van de wereld van de natuur aan doet denken. Hij liet zien dat God groot genoeg is om Zich om de kleinste kleinigheden van ons leven te bekommeren.

Hij sprak van Iemand die niet alleen weet heeft van ons zitten en van ons staan maar ook van onze drijfveren en de gedachten van ons hart. Jezus leerde dat God het aantal kent van de haren op ons hoofd, op de hoogte is van onze zorgen en zelfs van de toestand van een gevallen musje. (Psalm 139; MattheŁs 6)

De les van ondervinding

De Bijbel zegt dat God de omstandigheden van ons leven zodanig ontwerpt dat het ons aanzet op Hem te zien. (Handelingen 17:26)

De Bijbel zegt ook dat voor hen die die Hem willen bereiken Hij zo dichtbij is dat Hij Zich laat vinden. Volgens de apostel Paulus is God niet ver bij ons vandaan, want in Hem leven, bewegen en zijn wij. (Handelingen 17:28)

De Bijbel is er eveneens duidelijk over dat wij God op Zijn voorwaarden kunnen bereiken en niet op onze eigen voorwaarden. Hij belooft dat Hij Zich laat vinden, niet zomaar door iedereen maar door hen die toegeven Hem nodig te hebben en bereid zijn eerder hun vertrouwen in Hem te stellen dan in zichzelf.


Home  Evangelie  De Bijbel  Uit de Bijbel  Artikelen  Leefstijl  Illustraties  Verhalen  Contact
Het Evangelie van Jezus Christus