God gaf me een nieuw leven
Button-line
0834

Alle zorgen vielen van mijn schouders

Ik kom uit een warm, christelijk gezin. Heel mijn leven ging ik dan ook, uitzonderingen daargelaten, netjes elke zondag naar de gereformeerde kerk. Mijn ouders hebben altijd zo goed mogelijk geprobeerd me te laten zien wat het Leven met God inhoudt. Ze hebben me op jonge leeftijd ook meegenomen naar andere kerken, waaronder ook wat meer evangelische, naar christelijke concerten, jongerendagen, etc. Toen ik elf jaar oud was gingen we met ons gezin naar de Opwekkingsconferentie. Hier heeft, na een speciale tienerdienst, iemand uit het gebedsteam met me gebeden. Ik heb toen ´mijn hartje aan Jezus gegeven´. Ik weet nog dat dit heel bijzonder was en dat ik me hierna heel blij en gelukkig voelde. Deze gebeurtenis heeft me enkele tijd bezig gehouden, maar verwaterde al snel.

De jaren daarna werden vooral gekenmerkt door een vertrouwd thuis, goede schoolresultaten, leuke, relaxte vrienden en vooral na mijn zestiende housemuziek en uitgaan. Ik ben altijd al een muziekfreak geweest (dat ben ik overigens nog steeds). Op mijn zestiende ben ik gaan draaien (mixen met vinyl), dat vond ik helemaal geweldig. Ik stak veel tijd en geld in deze hobby. Op mijn zeventiende begon ik de studie diermanagement in Leeuwarden. Het studeren had niet echt prioriteit in mijn leven. Mijn studie was ondergeschikt aan tijd doorbrengen met vrienden, DJ-en en uitgaan. Ik hoopte dan ook altijd dat ik van mijn hobby mijn werk kon gaan maken, door full-time de housewereld in te gaan, en daarmee geld te gaan verdienen.

Turning point

Op een gegeven moment werd deze instelling ook zichtbaar in mijn studieresultaten. April 2000 had ik, na bijna twee jaar hoofdfase van mijn studie, nog maar een paar studiepunten en daarmee dus een gigantische achterstand. Natuurlijk had ik dit, voor die tijd, zelf ook wel zien aankomen. Maar ik had altijd een misschien wel te relaxte houding ten opzichte van dit probleem. ´Komt wel goed´ dacht ik altijd. Uteindelijk kwam het op die manier dus niet goed!

Als ik onder mensen was dan dacht ik meestal niet aan die studieproblemen en voelde ik me goed. Ik ging in die periode dan ook behoorlijk veel uit, ik was weinig alleen. Ik praatte wel eens over mijn studieachterstand, maar ik liet aan niemand blijken hoe erg ik er mee zat. Behalve mijn ouders heeft niemand echt geweten hoe erg het me bezig hield. Mijn ouders hebben me in deze periode ook echt gesteund. In de hertentamenweek begin mei moest ik echt studiepunten gaan scoren. Ik kon in een week ruim dertig studiepunten halen. Het kwam er nu dus echt op aan. Ik had stapels boeken en dictaten liggen die ik nog nooit had opengeslagen en die moest ik nu gaan bestuderen. Door de druk die toen ontstond zag ik het gewoon echt niet meer zitten. Iets wat me normaalgesproken niet snel zal overkomen. Ik kon me niet concentreren, ik sliep slecht en het was voortdurend een wirwar van gedachten in mijn hoofd. Meerdere malen dacht ik eraan met mijn studie te stoppen.

Toen ik op een gegeven moment echt met mijn rug tegen de muur stond en niet meer wist wat ik moest doen besloot ik God om hulp te vragen. Ik bad om rust en inzicht om mijn problemen te kunnen aanpakken. Op dat moment gebeurde er meer dan ik ooit had durven dromen. Alle sombere gedachten weken uit mijn hoofd en ik kreeg er rust voor in de plaats. Alle zorgen vielen van mijn schouders en ik voelde me gigantisch opgelucht. Ik was eerlijk gezegd best wel verbaasd over wat er gebeurde, mijn gebed was meer een wanhoopspoging. Ik bad wel vaker, maar ik had meestal het gevoel dat die woorden niet verder kwamen dan het plafond en ik had nog nooit echt bewust meegemaakt dat gebed direct beantwoord werd.

Diezelfde week heb ik op een avond God om vergeving gevraagd voor heel veel dingen die ik in mijn leven verkeerd had gedaan. Ik ben op mijn knieën gegaan en ik heb alles wat er in me opkwam aan God verteld. Grappig was dat er telkens ook weer nieuwe dingen in mijn gedachten kwamen, waarvan ik zelf vaak niet eens meer wist dat ik ze gedaan had.

Later besloot ik om door te gaan met mijn studie en ik kreeg het idee de volgende schoolperiode stage te gaan lopen in plaats van lessen te gaan volgen op school. Op die manier kon ik er lekker even tussenuit en het zou me bovendien nog studietijd schelen ook, omdat het voor een gedeelte ook in mijn zomervakantie zou vallen. Het regelwerk hiervoor ging bijzonder snel. Binnen een dag is eigenlijk zo´n beetje mijn hele stage rond gekomen. De tentamenweek die aan de stageperiode vooraf ging was niet echt een groot succes. Ik heb een aantal tentamens niet gedaan omdat ik simpelweg geen tijd had gehad ze te leren. Ik heb de betreffende week dan ook niet echt veel punten gehaald.

Zoekproces

Tijdens mijn stageperiode is een zoekproces begonnen. Ik ben me gaan verdiepen in wie God is en wat het inhoudt om christen te zijn. Vanaf toen ging ik voornamelijk naar evangelische gemeenten. Ik ben meer in de bijbel gaan lezen. En ik heb veel gesprekken gevoerd over het geloof. In juni ging ik, sinds jaren, weer een dag naar de Opwekkings-conferentie en eind augustus ben ik naar het Flevo totaal festival geweest (een christelijk Muziekfestival). Gedurende deze periode heeft God mijn ogen steeds meer geopend. Het geloof waar ik mee ben opgegroeid, begon opeens te leven. Echt heel gaaf! De bijbel vond ik bijvoorbeeld altijd een moeilijk boek, het lezen erin hoorde er altijd min of meer bij. Nu is het een boek wat ´spreekt´. Er staan allemaal dingen staan die me raken, dingen die voor mij bedoeld zijn.

Dat God mijn ogen opende was soms ook wel eens pijnlijk. Ik had altijd het idee dat ik wel redelijk goed leefde. Ik vermoorde geen mensen en in het algemeen probeerde ik 'goed' te leven. Achteraf besef ik dat het onmogelijk is goed te leven als je nog niet echt weet wat goed is. Alleen God kan je dit besef geven. Het beeld wat ik van mezelf had is langzaam dan ook helemaal veranderd. Ik kwam er steeds meer achter, hoe erg mijn leven tot op dat punt gericht was op mezelf, in plaats van op God. Toen ik dat begon te zien schrok ik best wel. God is namelijk geen God die zich in een hoekje van ons leven laat neer zetten, waar we even tijd mee doorbrengen als het ons uitkomt. God vraagt niet een gedeelte van ons leven, God vraagt ons hele leven. 100%!

Ik kwam er achter dat ik dat uit mezelf simpelweg niet kan. Ik ben zelf niet in staat om perfect, zonder zonden te leven. En daarom is Jezus gestorven aan het kruis. Jezus neemt die ´schuld´ die ik heb ten opzichte van God weg. Hij overbrugt als het ware de kloof die er was tussen God en mij. En wij mogen dat wat Hij gedaan heeft gewoon aannemen. Gratis. Het is een cadeau van God. Geweldig! Eigenlijk wist ik dit mijn hele leven al, maar nu begon het pas tot me door te dringen wat het eigenlijk betekent. En hoe gigantisch veel Jezus wel van mij moet houden, dat Hij dat voor mij over heeft gehad.

Dé keuze

Als reactie op dit besef heb ik Jezus in mijn leven aangenomen. Dit houdt in dat ik aan God vertelde dat ik Zijn cadeau voor mij graag wou aannemen. Dat ik inzag dat ik zelf nooit mijn plekje in de hemel zou kunnen verdienen en daar zonder Jezus simpelweg niet kan komen. Ik zei dat ik geloof dat Jezus voor mij naar deze wereld is gekomen, om voor mij aan het kruis te sterven en dat ik geloof dat Hij drie dagen daarna uit de dood is opgestaan. Ik dankte God dat Jezus mij door die daad van al mijn zonden wilde bevrijden en ik daardoor eeuwig Leven heb gekregen.

Nieuw Leven

Na mijn keuze is alles heel snel gegaan. God heeft me een nieuw Leven gegeven. Door mijn relatie met Hem staat alles in nieuwe perspectieven. Ik kan echt genieten van mijn relatie met God. Ik vind het onvoorstelbaar dat de God, die heel de Hemel, het heelal en de aarde geschapen heeft, zoveel van een klein, zondig mensje als mij houdt. Hoe meer ik dat begin te begrijpen, hoe meer ik van Hem begin te houden. Tegelijkertijd noemen ze God in de Bijbel ook wel 'Onze Vader in de Hemel'. Hij is ´De ideale Vader´ en ik ben, door Jezus in mijn leven aan te nemen, Zijn kind geworden. God is geen oude, boze man die vanuit de Hemel ons leven zo moeilijk en zwaar mogelijk probeert te maken, maar een Vader die altijd het beste met ons voor heeft.

Gods stem leren verstaan

Ik heb mogen leren ervaren dat God dicht bij ons wil zijn en verlangt naar communicatie. Tweerichtingsverkeer: praten en luisteren. Praten lukte me vaak wel, maar naar God luisteren begint zich de laatste paar maanden pas meer te ontwikkelen. Afgelopen zomer heb ik een Discipelschaps Trainings School (DTS) gedaan in Spanje. Hier heb ik, heel praktisch, mogen leren bouwen aan mijn relatie met God. Eén van de onderwerpen die we hier uitgebreid hebben behandeld is het 'leren verstaan van Gods stem'. Heel erg interessant. En heel gaaf om te mogen leren ervaren dat God rechtstreeks tot ons, en ook door ons heen tot anderen, wil spreken. Op allerlei verschillende manieren. Net als een menselijke relatie is de relatie met God dus ook echt een groeiproces. Zowel in het leren kennen, als het leren gehoorzamen aan God.

Het nieuwe leven is ook leven wat gekenmerkt wordt door vallen en opstaan. Dagelijks geconfronteerd worden met de zwakheden die je als mens hebt. Eén lang leerproces. Gelukkig is God heel geduldig en wil Hij ons leren leven, (vgl. een aardse vader die zijn kind leert lopen). Tenminste, als wij dat toestaan. Ook hier moet je namelijk zelf voor kiezen. God werkt niet buiten onze wil om. Hij is zoals ze dat noemen een 'gentleman' en dringt Zichzelf nooit op. Het nieuwe leven heeft veel zegeningen met zich mee gebracht. Een van die zegeningen is het verloop van mijn studie. Bijna al mijn achterstand is weggewerkt. November 2000 heb ik zelfs besloten er nog een studie bij te gaan doen: bedrijfskunde. Ik ben momenteel in de afrondingsfase van beide studies en het gaat goed.

Ook na het maken van de keuze voor Jezus kan de mens muren oprichten tussen God en zichzelf. Dit heb ik zelf ruim een half jaar geleden ondervonden. Er waren verschillende vrienden van mij die problemen hadden. Het waren behoorlijk heftige problemen en het hield me sterk bezig. Ik liep continue rond met de vraag: 'Waarom God? Hoe kunt U dit nu toestaan?'. Die vragen begonnen me steeds sterker bezig te houden. Ik voelde me steeds beroerder en het leek wel alsof God steeds verder weg kwam te staan. Na een tijdje te hebben lopen tobben besefte ik wat er gebeurde. In plaats van mijn ogen te richten op God richtte ik mijn ogen op die problemen en de vele vragen die ik had. Daarmee was er een blokkade (een muur) ontstaan tussen God en mij. Die zorgen en vragen kregen mij als het ware in hun macht. Ik heb toen, ook al snapte ik het nog steeds niet, de situatie vertrouwend op God losgelaten. Ik heb het overgegeven aan God en Hem om vergeving gevraagd voor mijn weinige vertrouwen in Hem. Daarna merkte ik dat de blokkade weg was. De muur werd afgebroken en mijn relatie met God herstelde weer.

Het leven als christen is niet altijd gemakkelijk. Er staat in de Bijbel zelfs dat het ´het opnemen van je eigen kruis´ is. God geeft ons hier echter Zelf de kracht voor, zodat wij het aankunnen. Leven met God kost je je eigen leven. Maar het Leven wat je er voor terugkrijgt, is oneindig. Ik heb namelijk nu al eeuwig leven. Het leven hier op aarde is niet altijd even prettig, maar we hebben een 'Hemels vooruitzicht'. God heeft mij geschapen, met een uniek uiterlijk en unieke karaktereigenschappen (Ja, God heeft een goed gevoel voor humor!). God heeft ook een uniek doel met mijn leven. Dat heeft Hij met het leven van ieder christen. Weer hebben we zelf de keuze om hiernaar te zoeken en hieraan gehoorzaam te zijn, of niet. Leven met God is dus voortdurend keuzes maken. Voor Hem, of tegen Hem.

Wat is een christen?

Om onduidelijkheden te voorkomen wil ik uitleggen wat een christen is. Er zijn 3 groepen mensen op deze aarde: Niet-christenen, mensen die lijken op christenen en christenen. Een niet-christen is gewoon duidelijk. Die kent Jezus niet en doet, in het algemeen, ook niet alsof dit wel het geval is. Er zijn ook mensen die op christenen lijken, maar dit niet zijn (christe-lijk). Ze hebben de vorm wel, maar niet de inhoud. Als iemand trouw elke zondag in de kerk zit, of lid is van een christelijke studentenvereniging of iets dergelijks, dan wil dat nog niet zeggen dat diegene daadwerkelijk christen is. Zelf ging ik bijvoorbeeld ook heel mijn leven al naar de kerk en naar catechisatie. Regelmatig bad ik en las ik in de Bijbel. Ik zag mezelf ook wel als christen, maar was dit nog niet. Een christen is iemand die zich bekeerd heeft en heeft gekozen Jezus aan te nemen in zijn of haar leven. Bij sommige christen is dit één bepaald moment, bij mij gebeurde dit in een periode van enkele maanden. En er zijn ook mensen waarbij dit jaren duurt en geleidelijk aan tot stand komt. Hoelang dit duurt maakt niet uit, als het maar gebeurt! Het kenmerk van een christen is dat hij een persoonlijke relatie met God heeft, dit is zichtbaar in de manier waarop hij leeft. Naar de kerk gaan is een middel tot het beleven van die relatie en is niet een doel op zich.

Christenen zijn er om elkaar te bemoedigen en elkaar te helpen in moeilijkheden. Dit is een groot voorrecht. Ik ben nu lid van Gods gezin. Opeens heb ik er dus miljoenen 'broertjes' en 'zusjes' bij (christenen). Verspreid over vele verschillende kerken, overal ter wereld. Erg leuk. Niet dat ik ze allemaal persoonlijk ken, maar toch. Ik vind het geweldig om met andere christenen over God te praten en op die manier van elkaar te leren. Ook bid ik graag samen met anderen. Om die redenen heb ik me begin vorig schooljaar dan ook aangesloten bij een Christelijke studentenvereniging (Alpha Leeuwarden). Echt een hele gave club mensen uit allerlei verschillende kerken. Ook is het heel leuk en belangrijk om samen met andere christenen naar Gods huis (de kerk) te gaan. Vroeger ging ik op zaterdagavond graag naar discotheken. Als iemand mij destijds had gezegd dat ik vanaf mijn 21e net zo zou genieten van het naar de kerk gaan als dat ik toen genoot van het bezoeken van discotheken, dan had ik hem waarschijnlijk in zijn gezicht uitgelachen. Maar het is nu wel zo! De reden dat ik naar de kerk ga is om God te ontmoeten. Om samen met andere christenen tijd met Hem door te brengen.

Na ruim een jaar verschillende kerken bezocht te hebben, heb ik nu de kerk gevonden waarbij ik me wil aansluiten. De Salvatorgemeente in Leeuwarden. Dit is een evangelische gemeente die is aangesloten bij het broederschap van pinkstergemeenten. Ik voel me er om het zo maar te zeggen: 'als een vis in het water'. Hier heb ik me dan ook laten dopen. Ik heb een lied gekozen wat na mijn doop gezongen is. Het is een lied afkomstig van Vineyard, een gemeente in Londen. Deze is nu ook in het Nederlands vertaald en opgenomen in de Opwekkingsbundel (Nr. 561). Het is een lied waarin ook weer het discipelschap naar voren komt. Ik vind het echt een geweldig nummer.

Hier aan Uw voeten Heer, kwetsbaar en klein,
leert U mij nederig als U te zijn.
Heer van gerechtigheid, U was bereid
eerst Zelf die weg te gaan van nederigheid.
U bent een vriend van de zwakken, de armen geeft U brood.
U wast de voeten van zondaars, omarmt hen in hun nood.
Ik wil als U zijn, Heer Jezus, bewogen Man van smart;
maak mij zachtmoedig als U Heer en nederig van hart.


Home  Evangelie  De Bijbel  Uit de Bijbel  Artikelen  Leefstijl  Illustraties  Verhalen  Contact
Het Evangelie van Jezus Christus