Wouter Weistra

wouter-weistra

Wouter Weistra

Mijn naam is Wouter Weistra en ik ben van het bouwjaar 1967. Ik ben geboren in een gezin dat haaks op het evangelie stond. Als er eens iets over het geloof was te horen, waarin werd verteld over hoe Jezus redding, bevrijding en genezing kon geven, werd er altijd vrij grof gereageerd. 

Ik ben dus helemaal zonder God opgegroeid.

Later toen ik wat ouder werd, heb ik behoorlijk veel alcohol genuttigd en werd daardoor behoorlijk agressief. Hierdoor raakte ik heel vaak in gevechten verzeild en werd alleen maar kwader en kwader op iedereen om mij heen. Dat ging een eigen leven leiden en ik dacht op bepaalde momenten echt dat iedereen tegen mij was. Daardoor was de cirkel  rond en ging ik weer kwaad de straat op en de kroeg in, waar ik mij weer behoorlijk kon uitleven.

Op een bepaald moment heb ik mijn huidige vrouw ontmoet en door haar kreeg ik te horen over Jezus. Nou je kunt je wel voorstellen dat ik daar nou niet echt op zat te wachten, maar tja… wie verliefd is doet wel eens gek! Ik ging wel langzamerhand meer nadenken over wie God nu eigenlijk was.

Ik moest wel erkennen dat het niet zomaar iets is, dat wij hier op deze aarde leven, met onze complexiteit.

Ik heb heel veel gesprekken met mijn vrouw over Jezus gehad en steeds vaker kwamen er ‘toevalligheden’ op mijn pad waar ik niet om heen kon. Zo ook iemand in onze familie die echt Jezus had aangenomen in zijn leven en die hierdoor zo sterk was veranderd dat wij er niks meer van snapten. Ik was bang dat dit familielid in een of andere sekte was getreden. Met mijn driftig karakter was ik bereid om hem uit deze ‘sekte’ te halen en ging hiervoor naar de kerk waar hij bij was aangesloten. Toen wij daar zaten kreeg ik het volle evangelie te horen. Dat deed zoveel met mij dat ik in de eerste instantie schrok en behoorlijk driftig werd.

Ik meende dat ik ons moet beschermen, niet wetende dat God al met mij aan het werk was.

Na afloop van de dienst zei ik tegen mijn vrouw: ‘Hier zie je mij NOOIT weer.’ Maar zoals bij de meesten van u bekend is duurt ‘nooit’ maar enkele dagen, haha! Want de volgende zondag stonden wij in de huiskamer en besloten na wat heen en weer gepraat om dan toch maar weer naar de dienst te gaan. We waren te stoer om tegen elkaar te zeggen dat we erheen werden gedreven door ‘iets’.

Na een aantal weken waarbij we telkens naar de dienst gingen, kreeg ik een steeds onbehaaglijker gevoel, want na afloop van elke dienst werd er opgeroepen om je te bekeren en een kind van God te worden door de Here Jezus in je leven uit te nodigen. Dat ging zover dat ik de laatste week voor mijn bekering bijna de hele week heb lopen vloeken en tieren.

Ik voelde de machtige hand van God die mij trok naar Zijn Troon van genade, maar ik wilde dat niet.

Ik was op dat moment nog werkzaam als dakdekker en weet nog als de dag van gisteren dat ik op het hoogste punt van een dak zat met de vuisten omhoog, zeggende met de tranen in mijn ogen: ‘God U krijgt mij niet’, en wat daarna aan taalgebruik volgde laat ik hier maar achterwege want dat is niet zo mooi.

Tot wij op die bewuste zondagochtend van bed afkwamen en weer werden gedreven door de machtige hand van God. Ik weet nog dat ik de dienst in een vlaag van verdriet en schaamte -maar ook woede- heb meegemaakt, want ik wist diep van binnen dat er vandaag keuzes moesten worden gemaakt.

Maar ik was zo bang om te veranderen en niet meer de Wouter te zijn die ik was: iemand die de eigen regie deed en nooit dingen uit handen gaf.

Ik was bang en koud tot op het bot, tot de voorganger weer een oproep deed om je leven aan Jezus te geven. Ik weet niet hoe, maar ik weet dat ik met diepe verbazing naar mij rechterhand zat te staren en ik zag dat die bewuste hand loodrecht omhoog stond! Het was erg vreemd. Ik wilde het niet en ik wilde het wel… ik twijfelde. Maar ik had dus diep in mijn hart al een keuze gemaakt, alleen moest dit nog even aan de hersenen worden doorgegeven.

Toen moest ik erkennen dat God werkelijkheid was en dat ik dit mijn hele leven al had geweten, maar nooit had gesnapt.

Tot mijn grote vreugde zag ik dat mij lieve vrouw zonder het met mij te overleggen op hetzelfde moment ook een keuze voor de Here Jezus had gemaakt. Samen zijn we toen naar voren gegaan en hebben samen met mensen uit die gemeente het  gebed van bekering gebeden.

Dat heeft mijn hele leven 180 graden veranderd, er is een diepe vrede in mijn hart gekomen.

Samen met mijn vrouw heb ik me laten dopen. Toen is er ook het verlangen in mijn hart geplaatst om de mensen te vertellen hoe Jezus mijn leven heeft veranderd.

Wouter en Anja Weistra zijn momenteel voorgangers van de Levend Woord gemeente te Franeker.

Headline Name: Email: subscribed: 2557 We respect your privacy Email Marketingby GetResponse

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Headline Name: Email: subscribed: 2557 We respect your privacy Email Marketingby GetResponse